لیسانس گرافیک دارد. شش سالی است که پا به دنیای بازیگری گذاشته و نخستین بار کارش را با حضور در «یک شهر، یک مرد»حسن هدایت تجربه کرد. بعد از آن تعداد تله فیلم هایش زیاد شد و با کارگردان هایی همچون علیرضا امینی، فرزاد موتمن، مسعود آب پرور، فریدون فرهودی، رهبر قنبری و شاهد احمدلو کار کرد. در چند سکانس از «ورود آقایان ممنوع» هم جلوی دوربین رفت تا این که همبازی اش در «فال قهوه» (فرزاد موتمن)؛ یعنی شبنم قلی خانی باعث شد تا در یک فرصت استثنایی و حضور در سریال مناسبتی برا ی اولین بار به مخاطبان گسترده تلویزیون معرفی شود. حالا خیلی ها او را به نقش روح در سریال «پنج کیلومتر تا بهشت» می شناسند. این روزها او پس از «مثل یک کابوس» برای دومین بار در نقش یک خانم وکیل ظاهر شده است. «زمانه» حسن فتحی بهانه ای شد تا پریناز ایزدیار از این تجربه بازیگری اش بگوید.
کار شما در سریال «زمانه» به پایان رسیده؟
نه روزهای پایانی کار را پشت سر می گذاریم و تصور می کنم تصویربرداری تا 15 روز آینده ادامه داشته باشد.
ارغوان به عنوان سومین تجربه حضور شما در سریال های تلویزیونی، ملموس تر و قابل باورتر از نقش هایی در آمده که پیش از این شاهد بودیم این پخته شدن چقدر حاصل رهبری درست حسن فتحی است و تا چه میزان برآمده از کسب تجربه.
خوشبختانه طی این چند سال موقعیت همکاری با کارگردانان خوبی را داشتم که در تمام آنها تلاش کردم درس یاد بگیرم و در تجربه های بعدی به کار برم؛ اما مسلما آقای فتحی خیلی خیلی در این به قول شما پختگی تاثیر داشتند. ایشان علاوه بر این که کارگردان خوبی هستند، بازیگردان بسیار خوبی هستند و به این ویژگی معروفند.
پشت صحنه کار چطور بود. چقدر شرایط تعامل و همفکری وجود داشت؟
صد در صد. پیش از این که هر سکانسی جلوی دوربین برود با آقای فتحی مشورت داشتیم و ایشان در صورت نیاز تغییراتی در دیالوگ ایجاد می کرد و اگر پیشنهاد مفیدی بود استقبال می کرد. خود بازیگرها هم روی پلان ها و دیالوگ ها و میزانسن ها صحبت می کردند. این تعامل که از روز اول کار به وجود آمد همچنان ادامه دارد؛ یعنی حتی در روزهای آخر با وجود خستگی و طولانی شدن ساعت کار این طور نبود که از سکانسی سهل انگارانه بگذریم.
رابطه شما با حمید گودرزی (بهزاد) و حسین مهری(سینا) نیز از نقاط عطف کارتان است بخصوص در پلان های عاطفی و حسی .خودتان بیشتر با کدام یک از شخصیت های سریال ارتباط برقرار کردید؟
با همه شخصیت ها به یک اندازه، چون همه بازیگرها پارتنرهای خوبی بودند. حسین مهری که خیلی زیاد، سر صحنه خیلی وقت می گذاشتیم. خودم هم تصور می کنم حس خواهر و برادری به خوبی درآمده است. آقای گودرزی هم پارتنر خوبی هستند و خیلی هم با حوصله. به جز تمرین هایی که قبل از شروع کار می کردیم برای تک تک پلان ها وقت می گذاشتیم. حتی در پلان ها بسته که لزومی به حضور بازیگر مقابل نبود در صحنه می ماندیم تا این پاسکاری حسی خوب در بیاید.

در قسمت های اخیر با شناسه هایی که از شخصیت ارغوان داده شده بود مخاطب انتظار داشت او در کشمکش عقل و احساس عقلانی تصمیم بگیرد اما قبول عقد موقت کمی غافگیرانه و غیر قابل باور بود.
این شخصیت فراز و نشیب زیادی دارد؛ارغوان دختری است که شدیدا عقده پدر دارد و مشکلات خانواده روی دوشش است. تا جایی از زندگی عقلانی فکر می کند اما در مقطعی خسته می شود از این عاقلانه فکر کردن و تصمیم می گیرد برای خودش باشد و احساس بر اوغلبه می کند. این چندان هم غیرقابل باور نیست خیلی از آدم ها ممکن است در زندگی شان چنین تصمیمی بگیرند کما این که باور داریم خانم ها یک جاهایی خیلی احساسی تصمیم می گیرند.
اما در این تغییر و تصمیم گیری مهم هیچ نگرانی و تشویشی در او نمی بینیم و بر خلاف انتظار خیلی خوشحال و راحت است.
نگران که بود بخصوص در مقابل خانواده و دروغ هایی که می گوید اما به هر حال تصمیمی است که گرفته و شناختی هم که تا به حال از ارغوان پیدا کردیم این است که وقتی تصمیمی می گیرد چه احساسی و چه عقلانی پای تصمیم اش می ایستد.
شما اولین انتخاب برای نقش بودید یا این که قبل از شما کاندیداهایی وجود داشتند.
نه در ابتدا خانم لیندا کیانی این نقش را بازی می کردند که ظاهرا به خاطر سفری که برایشان پیش آمد نتوانستند کار را ادامه بدهند و در نهایت نقش به من پیشنهاد شد البته قبل از این که جلوی دوربین بروم به صورت تلفنی از خانم کیانی برای ایفای نقش کسب اجازه کردم.
گویا در دوران کار هم با یک حادثه کیف قاپی و درگیری مواجه شدید.
درگیری که نه فقط در حد یک ضربه کوچک بود که با گریم مشکل اش را حل کردیم. دزدها هم دستگیر شدند که در نهایت من رضایت دادم. اما از این به بعد باید خیلی مراقب باشم همه مردم باید مراقب باشند.
بازخورد مخاطبان را چطور ارزیابی می کنید؟ آیا شما هم می توانید مانند یکی از بازیگران سریالی که همزمان با سریال "زمانه" در حال پخش بود این ادعا را داشته باشید که کارتان برنده رقابت با سریال های ماهواره ای بوده و توانسته شبکه های فارسی زبان را بایکوت کند.
طی زمان تصویربرداری در تهران و کیش برخورد مردم گویای آن بود که بیننده سریال هستند و کار را پیگیری می کنند هرچند که من معتقدم هر چه می گذرد سریال جذاب تر می شود و این امید را دارم که از این به بعد تعداد مخاطبان بیشترشود.خدا را شکر مردم سریال های جدید تلویزیون را می بینند و پیگیر هستند اما این که ادعا کنیم دیگر کسی ماهواره نمی بیند ادعای بزرگی است چرا که کماکان سریال های درجه چندم خارجی که شاید برای مردم کشور خودشان جذابیتی نداشته باشد برای مردم ما جذاب است. من نمی توانم چنین ادعایی داشته باشم که به این راحتی مردم از تماشای سریال های ماهواره ای منصرف شده اند. در واقع به این سرعت و با یک سریال تلویزیونی شدنی نیست باید خیلی سریال های خوب ساخته شود تا آرام آرام بتوان مردم را با تلویزیون آشتی داد.
فکر می کنید دلیل این تغییر ذائقه و سلیقه مخاطب چیست که سریال های درجه چندم خارجی را به آثار کارگردانان شناخته شده ترجیح می دهد.
سلیقه مردم عوض نشده است بلکه به اعتقاد من آن سریال ها خیلی زیاد شده و دائم ترویج پیدا می کند. مثل مواد مخدر می ماند. وقتی عرضه محصولی زیاد شود تقاضا بالا می رود. به هر حال جوی است که به وجود آمده و هر مخاطب فیلم و سریالی را که می بیند به دیگران توصیه می کند و همین نقل کردن ها باعث می شود که بتدریج آمار مخاطبان آن سریال بالا رود. اگر برای سریال های خودمان تبلیغات درستی انجام شود مطمئنا تعداد مخاطبان تغییر خواهد کرد اما متاسفانه من به کرات دیده ام که خیلی از همکاران مان اعلام می کنند که ما اصلا تلویزیون نمی بینیم. اگر ما سریال ها را نبینیم دیگر از مردم چه توقعی داریم. باید سریال های داخلی از حمایت و تبلیغات بیشتری برخوردار شوند. نهایتا سریال و فیلمی که مطابق با فرهنگ و سنت و آداب و رسوم و دین کشورمان ساخته شده برای مخاطب ملموس تر است تا سریالی که فرهنگ اش برای ما غریبه است حالا به خوب و بدش کاری ندارم.
مخاطبان قسمتهای اخیر شاهد اتفاقات تازه ای هستند که تا حدودی گمانه زنی در خصوص پایان بندی سریال را مشکل کرده است. آیا این روند ادامه دارد یا این که قرار است سرنوشت مرسوم سریال های ایرانی برای این قصه هم رقم بخورد.
من این قول را می دهم که هیچ اتفاق کلیشه ای قرار نیست در قسمت های بعدی بیافتد و قرار است هر چند قسمت یک بار بیننده ها سورپرایز شوند. مطمئنم با اتفاقات جدیدی که در قسمت های بعدی شاهد آن خواهید بود سریال هر روز جذاب تر خواهد شد. امیدوارم مردم هم خوششان بیاید من که خیلی این قصه را دوست دارم.
آینده را چطور پیش بینی می کنید گرایشی نسبت به کارگردانی، فیلمنامه نویسی و... ندارید.
خیلی زود است که بخواهم تصمیمی برای آینده داشته باشم. با عشق وارد این کار شدم و هنوز خیلی کارهاست که باید انجام بدهم فعلا که همه تمرکزم روی بازیگری است. نوشتن را خیلی دوست دارم، شعر می نویسم ولی این که بخواهم فیلمنامه یا نمایشنامه بنویسم؛ نه فعلا دغدغه ام این چیزها نیست.
پس شاعر هم هستید.
(با خنده) شاعر که نمی توان گفت ولی یک چیزهایی برای خودم می نویسم.
اگر ناگفته ای مانده...
فقط از آقای فتحی تشکر می کنم بابت فرصتی که به من دادند.

شبکه ایران